Marmara Denizi’nin hırçın sularından kopup Moda kıyılarını döven dondurucu kasım rüzgârı, sahil yolundaki asırlık çınarların son yapraklarını savururken, Kadıköy’deki köklü bir lisenin son ders zili çaldı. On yedi yaşındaki Buse, okul ceketinin üzerine giydiği mürdüm rengi kabanın düğmelerini ilikleyip ağır ders kitaplarıyla dolu çantasını omzunda düzeltti. Sınıf arkadaşlarının Moda’daki sıcak kafelerde oturup çay içme davetlerini geri çeviren genç kız, adımlarını Moda İskelesi yakınlarında yer alan, XIX. yüzyıldan kalma tarihi iki katlı kargir bir binadaki uluslararası taş eserler ve tarihi binalar rölöve arşiv acentesine doğru hızlandırdı.
Buse, altı ay önce babasını Haydarpaşa mendireğindeki tarihi bir fenerin restorasyonu sırasında çıkan fırtınada iskelenin devrilmesiyle kaybettikten sonra ailesinin tüm geçim yükünü üstlenmişti. Yeldeğirmeni’nin dik ve rutubetli sokaklarındaki eski bir kiralık dükkân üstü dairenin kirasını ödemek, kronik böbrek hastası annesinin diyaliz masrafları ile ilkokula giden küçük kardeşinin okul harçlıklarını karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde bu acentede akşam sekreteri ve antika envanter tescil görevlisi olarak çalışıyordu.
Acentenin içi; eskitme mermer tozu, taş koruyucu kimyasal solüsyonlar, Osmanlı dönemi taş kitabe paftaları ve yüksek hızlı geniş format tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı kurumsal, şık ve son derece yoğun bir mekândı. Buse’nin görevi; Roma, Atina ve Berlin merkezli mimari miras enstitülerinden gelen tarihi yapılara ait mermer aşınma ve nem analiz raporlarını sisteme girmek, Kültür Varlıkları Koruma Kurulu onay dosyalarını klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak taş analiz belgelerini teslimat defterine kaydetmekti. Yüksek tempolu bu sekreterlik işinde saatlerce ekran karşısında katalog kodlarını doğrulamaktan gözleri kurur, şık görünmek zorunda olduğu topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev arşiv tüplerini ahşap merdivenle üst raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.
Buse’nin en büyük arzusu ise Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Mimarlık Bölümü’nü kazanıp İstanbul’un tarihi taş ve mermer mirasını koruyan uzman bir restoratör mimar olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmecede YKS Sayısal özet kartları ile Matematik-Geometri ders föyleri hazır beklerdi. Bir yandan dahili telefon hatlarını bağlayıp kurye zimmetlerini onaylatırken, diğer yandan çekmecedeki türev, integral ve analitik geometri sorularını zihninden çözmeye çalışıyordu.
O akşam, Sultanahmet Camii avlu taşları restorasyon projesi için Berlin’deki Uluslararası Taş Mimari Mirası Konseyi’ne gönderilecek yetmiş beş parçalık Acil Taş Eser Akreditasyon Dosyası’nın taranması, kodlanması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir numune tespiti için Ayasofya sahasına gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Buse’nin omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Taş binanın ağır ahşap kapısını kilitleyip Kadıköy İskele Durağı’na doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle İstanbul’un soğuk gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.