Pendik Escort

Pendik Kurtköy Organize Sanayi Bölgesi’nin devasa imalat hangarlarına, 6000 tonluk sıcak döküm preslerinin ve otomatik CNC torna tezgahlarının derinden gelen ritmik gümleme sesine, Sabiha Gökçen Havalimanı bağlantı yolundan geçen kargo uçakları ve tırların gürültüsü karışırken, Tuzla’daki bir meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Tuğba, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın atkısına sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs duraklarına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını bor yağı, işlenmiş çelik tozu me havacılık hidrolik yağı kokan sanayi alanına doğru çevirdi.

Tuğba, jet motoru yakıt pompaları ve yüksek basınç valfleri ustası olan babasının test ünitesindeki hidrolik hortumun patlaması sonucu iki elinde kalıcı doku kaybı ve işitme engeli yaşaması üzerine altı ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası me babasının her ay tekrarlanan fizik tedavi ile medikal kontrol masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları yolcu uçakları, kargo jetleri ve helikopterler için aşırı yüksek basınca me sızdırmazlığa dayanıklı çelik yakıt valfleri, hidrolik pompalar ve rotor adaptörleri üreten bu fabrikada çapak alma, mikronluk optik kumpas denetimi ve steril vakumlu ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.

Atölye; bin altı yüz derece sıcaklıktaki indüksiyon fırınlarının derinden gelen ritmik gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, kesme yağı dumanı ve ağır metal kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; fırın hattından çıkan sıcak çelik valf parçalarının kenarlarındaki mikroskobik pürüzleri pnömatik elmas neşterle temizlemek, dijital mikroskop ve kumpas ile et kalınlığı toleranslarını doğrulamak ve hazır olan hassas parçaları vakumlu steril ambalajlara koyup ahşap kasalara istiflemekti. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve metal buharı genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.

Tuğba’nın tek hayali, Yıldız Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak havacılık hidroliği me yüksek basınç sistemleri üzerine uzmanlaşan bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Kimya özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle ağır çelik parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki akışkanlar mekaniği, makine elemanları me analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Preslerin çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.

O gece, Türk Havacılık ve Uzay Sanayii (TAI) motor testleri için acilen sevk edilecek yüz adetlik özel jet yakıt pompası valf setinin son kontrolü, çapak temizliği me ambalajlanması bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Tuğba’ya kaldı. Saatlerce duman me metal tozunun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve özel ahşap kasalara istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı döküm tozu me ağır fabrika kokar halde binayı kilitledi. Kurtköy minibüs duraklarına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Tuğba, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliordu.