Pendik Kurtköy Organize Sanayi Bölgesi’nin devasa imalat hangarlarına, 3500 tonluk sıcak döküm ve dövme preslerinin derinden gelen gümleme sesine ve Sabiha Gökçen Havalimanı otoban bağlantısından geçen ağır nakliye tırlarının gürültüsü karışırken, Kurtköy’deki bir meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Cansu, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın atkısına sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs duraklarına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını bor yağı, erimiş titanyum tozu ve döküm dumanı kokan sanayi alanına doğru çevirdi.
Cansu, jet motoru parçaları ve titanyum kalıp ustası olan babasının yüksek basınçlı sıcak döküm tezgahında hidrolik borunun patlaması sonucu iki elinde kalıcı doku kaybı ve işitme engeli yaşamasının ardından altı ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan ameliyat sonrası fizyoterapi masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları kargo uçakları, helikopterler ve yerli savunma sanayii jetleri için yüksek basınca dayanıklı titanyum motor flanşları, rotör şaftları me bağlantı elemanları üreten bu fabrikada çapak alma, mikronluk optik kumpas denetimi me vakumlu ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.
Atölye; bin beş yüz derece sıcaklıktaki indüksiyon fırınlarının derinden gelen ritmik gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, kesme yağı dumanı ve ağır metal kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; fırın hattından çıkan sıcak titanyum şaft bloklarının kenarlarındaki mikroskobik pürüzleri pnömatik elmas neşterle temizlemek, dijital mikroskop ve kumpas ile kesit toleranslarını doğrulamak ve hazır olan hassas parçaları vakumlu steril ambalajlara koyup ahşap kasalara istiflemekti. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve metal buharı genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.
Cansu’nun tek hayali, İstanbul Teknik Üniversitesi Uçak Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak havacılık endüstrisi için aşırı sıcaklığa ve basınca dayanıklı ultra hafif jet motoru bileşenleri tasarlayan uzman bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Kimya özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle titanyum parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki termodinamik yasaları, akışkanlar mekaniği ve analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Preslerin çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.
O gece, Türk Havacılık ve Uzay Sanayii (TAI) jet motoru projeleri için acilen sevk edilecek elli adetlik özel titanyum şaft ve flanş setinin son kontrolü, çapak temizliği ve ambalajlanması bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Cansu’ya kaldı. Saatlerce duman ve metal tozunun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve özel ahşap kasalara istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı titanyum tozu ve ağır fabrika kokar halde binayı kilitledi. Kurtköy dolmuş duraklarına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Cansu, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliordu.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.