Sahaflar Çarşısı’nın asırlık çınarları arasından Beyazıt Meydanı’na doğru yayılan dondurucu sonbahar poyrazı, İstanbul Üniversitesi’nin tarihî ana kapısının mermer sütunlarını ve yerdeki kurumuş yaprakları savururken, Fatih’teki bir Anadolu lisesinin son ders zili gürültüyle çaldı. On yedi yaşındaki Rüya, okul ceketinin üzerine giydiği deve tüyü kaşe kabanın düğmelerini sıkıca ilikleyip ağır sırt çantasının askılarını omuzlarında düzeltti. Sınıf arkadaşlarının Çemberlitaş’a doğru yürüyüp kafelerde vakit geçirme tekliflerini nezaketle geri çevirerek, adımlarını Beyazıt’ta XVIII. yüzyıldan kalma restore edilmiş iki katlı taş bir medrese binasında hizmet veren uluslararası nadir elyazmaları, kütüphanecilik ve paleografya akreditasyon acentesine doğru hızlandırdı.
Rüya, dokuz ay önce babasını Beyazıt’taki eski bir kütüphanenin çatı restorasyonunda iskelenin çökmesi sonucu meydana gelen talihsiz kazada yitirdikten sonra kronik böbrek hastası annesi ve ilkokula giden küçük erkek kardeşinin tüm geçim yükünü omuzlamıştı. Kadırga’daki dik bir yokuşun başındaki tek odalı kiralık dairenin masraflarını ödemek, annesinin her ay yenilenen diyaliz ve ilaç giderlerini karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde bu acentede akşam sekreteri ve uluslararası arşiv tescil kayıt personeli olarak çalışıyordu.
Büro; taze demlenmiş ıhlamur, antika deri ciltler, koruyucu organik vernikler ve yüksek çözünürlüklü belge tarayıcılarının ritmik vızıltısıyla kaplı son derece vakur, kurumsal ama yüksek tempolu bir mekândı. Rüya’nın görevi; Floransa ve Oxford merkezli yazma eser enstitülerinden gelen nadide el yazması restorasyon şartnamelerini sisteme işlemek, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yazma Eserler Kurumu onay dosyalarını kodlarına göre klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak karbon-14 yaş tayini ve kağıt asidite analiz raporlarını teslimat defterine kaydetmekti. Saatlerce ekran karşısında mürekkep katsayılarını, sayfa mikron kalınlıklarını ve uluslararası matbu tescil numaralarını doğrulamaktan göz pınarları kurur, topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev ciltli arşiv klasörlerini üst raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.
Rüya’nın en büyük arzusu ise İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü’nü kazanıp paha biçilemez tarihî el yazmalarını gelecek nesillere aktaran vizyoner bir arşiv uzmanı ve akademisyen olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmeceye YKS Eşit Ağırlık özet kartlarını ve Edebiyat-Tarih ders föylerini gizlice yerleştirmişti. Bir yandan dahili telefon hatlarını yönlendirip kurye zimmetlerini yaparken, göz ucuyla çekmecedeki divan edebiyatı akımları, paragraf analizleri ve matematik problemlerini zihninden çözüyordu. Arkadaşları evlerinde rahatça test çözerken, o, klavye tıkırtıları ve asırlık yazma eser belgelendirmelerinin ortasında geleceğini tırnaklarıyla kazıyordu.
O akşam, Topkapı Sarayı Müzesi Arşivi’nden Viyana Ulusal Kütüphanesi’ne geçici sergi için gönderilecek XVI. yüzyıl Doğu haritalarına ait yetmiş beş parçalık Acil Paleografya ve Tescil Dosyası’nın taranması, numaralandırılması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir arşiv tespiti için Süleymaniye Kütüphanesi’ne gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Rüya’nın omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Medresenin ağır ahşap kapısını kilitleyip Beyazıt Tramvay Durağı’na doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle İstanbul’un dondurucu gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.