Ataşehir sabahları aceleciydi. Metrodan çıkan kalabalık, plazalara yetişmeye çalışan insanlar, kahve sıralarında geçen kısa bekleyişler… Herkesin bir yeri, bir amacı vardı. Merve içinse Ataşehir, yönünü kaybetmiş bir hayatın tam ortasında durduğu yerdi.
www.anadoluescortlari.com
Merve yirmi dört yaşındaydı. Çocukluğu parçalı hatıralarla doluydu; kavgalı bir ev, yarım kalan okul yılları ve erken yaşta alınmış “kendi başının çaresine bak” kararları… İstanbul’a geldiğinde cebinde birkaç kıyafet ve koca bir korku vardı. Ataşehir’i seçmemişti aslında; iş bulduğu yer burası olduğu için burada kalmıştı. Zamanla bu semt, onun için bir sığınak değil, bir sınav hâline gelmişti.
İlk zamanlar bir kafede garsonluk yaptı. Uzun saatler ayakta duruyor, müşterilerin iyi ya da kötü ruh hâline göre gün geçiriyordu. Maaşı düşük, yorgunluğu büyüktü. Ev kirası yükseldikçe, biriken borçlar da Merve’nin www.anadoluescortlari.com omuzlarına çöktü. Ne zaman “biraz toparladım” dese, hayat yeni bir engel çıkarıyordu. İşten çıkarıldığında, Ataşehir’in parlak vitrinleri ona daha da soğuk görünmeye başladı.
Bu hayata girişi bir tercihten çok, bir çaresizlikti. Önce kendine kızdı, sonra sustu. Ataşehir geceleri değişirdi; gündüz takım elbiseli insanların yürüdüğü sokaklar, geceleri başka hayatlara ev sahipliği yapardı. Merve bu değişimin içinde, görünmez olmayı öğrendi. İnsanların gözünde bir isim değil, bir anlık durak hâline geldi.
www.anadoluescortlari.com
Oysa Merve eskiden resim yapardı. Defterlerinin kenarları çizimlerle doluydu. Renkler ona iyi gelirdi. Şimdi ise renkler yerini griye bırakmıştı. Ama yine de bazen bir duvar yazısında, bir sokak lambasının altında duran gölgede, küçük bir güzellik yakalardı. Hayat ona sert davranmıştı ama o, tamamen kopmamaya çalışıyordu.