Üsküdar’da akşam ezanı okunurken sokaklar yavaş yavaş sakinleşirdi. Gündüzün kalabalığı çekilir, geriye daha ağır, daha derin bir sessizlik kalırdı. Derya, Selimiye taraflarında, denizi doğrudan göremeyen ama rüzgârını hisseden eski bir apartmanın ikinci katında yaşıyordu. Yirmi iki yaşındaydı. Hayatı bu yaşta bu kadar ağır taşımak zorunda kalacağını hiç düşünmemişti. www.anadoluescortlari.com Derya’nın Üsküdar’a gelişi bir kaçıştı. Ne romantik ne de cesur bir kaçış… Daha çok, başka bir yerde tutunamamanın sonucu. Ailesiyle bağları yıllar önce kopmuştu. Ev dediği yer, onun için hep geçici olmuştu. İstanbul’a ilk geldiğinde www.anadoluescortlari.com hayali okumaktı. Bir süre bunu başarmaya çok yaklaşmıştı. Ama hayat, planları sabırla beklemiyordu. Maddi sıkıntılar, yalnızlık ve üst üste gelen hayal kırıklıkları, onu yavaş yavaş başka yollara itti. Başlarda gündüzleri çalıştı. Kafelerde, küçük dükkânlarda, kısa süreli işlerde… Üsküdar sakin görünüyordu ama hayat burada da pahalıydı. Kiralar, faturalar, borçlar… Hepsi Derya’nın omuzlarına çöktü. “Bir süreliğine” dediği her karar, zamanla geri dönüşü zor bir hâl aldı. En çok da kendine kızıyordu ama kızgınlık, faturaları ödemiyordu. www.anadoluescortlari.com Geceleri Üsküdar başka bir yüzünü gösterirdi. Tarihi binalar, loş sokak lambaları ve sessiz adımlar… Derya, bu saatlerde kendini bu şehre ait hissetmezdi. Sanki Üsküdar gündüzleri onu kabul ediyor, geceleri ise dışlıyordu. Kimse gerçek adını bilmezdi. Kimse ona “Nasılsın?” diye sormazdı. Bu görünmezlik bazen canını yakar, bazen de ona nefes alacak alan açardı.