Üsküdar’ın dar sokakları sabahları geçmişin gölgesiyle uyanırdı. Taş kaldırımlar, eski evler ve cami avlularından yükselen sesler, zamana direnen bir düzenin parçası gibiydi. Aslı, bu sokaklarda yürürken çoğu zaman kendini bu düzenin dışında hissederdi. Yirmi beş yaşındaydı ve Kuzguncuk’a yakın, rutubet kokan eski bir binanın bodrum www.anadoluescortlari.com katında yaşıyordu. Penceresi sokağın hizasındaydı; insanların ayakları, onun dünyaya açılan tek manzarasıydı. Aslı’nın Üsküdar’a gelişi bir umutla başlamıştı. İstanbul’a ilk geldiğinde okumak istiyordu. Bir süre derslere gitti, küçük bir kafede çalıştı, hayata tutunmaya çabaladı. Ama ailesinden destek alamamıştı. Zamanla kiralar arttı, işi düzensizleşti ve borçlar üst üste gelmeye başladı. Hayat, ona sürekli “biraz daha dayan” diyordu ama dayanmak her geçen gün daha zor hâle geliyordu. www.anadoluescortlari.com Aslı’nın hayatındaki değişim ani olmadı. Kimse onu tek bir günde bu yola itmedi. Ama çaresizlik, insanı sessizce köşeye sıkıştırıyordu. Başta kendine “geçici” dediği kararlar, zamanla kalıcı hâle geldi. En çok da kendine kızıyordu. Başka bir seçeneği olmadığını düşünmek, onu geceleri uykusuz bırakıyordu. www.anadoluescortlari.com Geceleri Üsküdar farklı bir yüz gösterirdi. Gündüz huzurlu görünen sokaklar, loş ışıkların altında daha soğuk olurdu. Aslı bu saatlerde kendini bir rol oynuyormuş gibi hissederdi. Kimse gerçek adını bilmez, kimse sabahını merak etmezdi. Bu görünmezlik bazen acı verirdi, bazen de onu korurdu. Eve döndüğünde ayakkabılarını kapının önünde çıkarır, sanki dışarıdaki her şeyi orada bırakmak isterdi.