Kartal’da sabahlar çoğu zaman gri başlardı. Sahile yakın semtlerde denizin kokusu hissedilse de, arka sokaklara girildikçe hayat ağırlaşırdı. Merve, bu ağırlığı her gün omuzlarında taşıyarak uyanıyordu. Yirmi iki yaşındaydı ama www.anadoluescortlari.com yaşadıkları onu çoktan büyütmüştü. Kartal’da, eski bir apartmanın üçüncü katında, eşyası az ama düşüncesi çok olan bir evde yaşıyordu. www.anadoluescortlari.com Merve’nin İstanbul’a gelişi bir kaçıştı. Küçük bir şehirde tutunamamış, ailesinin baskısı ve yokluk arasında sıkışmıştı. “Bir iş bulurum, düzen kurarım” diyerek gelmişti Kartal’a. İlk aylar gerçekten de öyle olmuştu. Bir kafede çalışmış, sonra bir markette kasaya geçmişti. Ama hayat, planları hep yarım bırakıyordu. Kafe kapandı, market eleman çıkardı. Biriken borçlar, ödenemeyen kira, kesilen telefon… Hepsi üst üste geldi. www.anadoluescortlari.com En çok da yalnızlık zorladı Merve’yi. Kalabalık bir ilçede yaşamasına rağmen kimseye tutunamıyordu. Kartal Meydanı’nda otobüs beklerken yüzlerce insanın arasından geçip gidiyordu ama kimse onun hikâyesini bilmiyordu. Yardım istemek gururuna dokunuyordu, ailesine dönmek ise ona yenilgi gibi geliyordu. Merve’nin hayatındaki kırılma noktası sessiz oldu. Büyük bir olay yaşanmadı, kimse bağırmadı, kapılar çarpılmadı. Sadece bir akşam, “başka çarem yok” dedi kendine. Bu cümle, uzun süre içini kemirdi. Verdiği karar onu utandırıyor, korkutuyor ama aynı zamanda ayakta tutuyordu. Hayatta kalmak bazen insanı kendi sınırlarının dışına itiyordu.