Ateşli Escort Dilara

Beylikdüzü Mermerciler Organize Sanayi Bölgesi’nin devasa imalat hangarlarına, ekstrüzyon fırın buharlarına ve E-5 bağlantı yolundan geçen ağır nakliye tırlarının gürültüsüne kış akşamüstü çökerken, Yakuplu’daki meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Dilara, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın kaşkoluna sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs durağına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını silikon kokusu, erimiş kauçuk ve kalıp yağı kokan sanayi alanından aşağıya çevirdi.

Dilara, enjeksiyon kalıp ustası olan babasının yüksek basınçlı silikon fırınında meydana gelen rezistans patlaması sonucu ağır yaralanıp iki elinde ileri derece doku kaybı ve görme engeli yaşaması üzerine sekiz ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan fizik tedavi ile göz cerrahisi masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları medikal cihazlar ve yüksek hızlı trenler için silikon sızdırmazlık contaları üreten bu fabrikada çapak alma, mikronluk tolerans kontrolü ve ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.

Atölye; devasa ekstrüzyon preslerinin derinden gelen ritmik gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, silikon buharı ve sıcak polimer kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; iki yüz derece sıcaklıktaki pişme tünelinden çıkan hassas silikon profillerin kenarlarındaki çapakları pnömatik elmas neşterle temizlemek, dijital kumpasla esneklik ve et kalınlığı toleransını doğrulamak ve hazır olan parçaları vakumlu ambalaj kutularına istifleyip çemberlemekti. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve polimer buharı genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.

Dilara’nın tek hayali, İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Kimya Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak medikal uyumlu yeni nesil polimerler geliştiren uzman bir araştırmacı olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Kimya ve Matematik özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle ağır silikon parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki organik kimya tepkimeleri, katı cisim mekaniği ve analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Preslerin çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.

O gece, Almanya’daki bir diyaliz cihazı üreticisine sevk edilecek beş bin adetlik özel tıbbi fitil setinin son kontrolü, çapak temizliği ve ambalajlanması acilen bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Dilara’ya kaldı. Saatlerce silikon dumanı ve polimer kokusunun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve özel steril kutulara istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı silikon tozu ve ağır fabrika kokar halde binayı kilitledi. Yakuplu otobüs durağına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Dilara, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliordu.