Maltepe’nin yokuşlu mahallelerinde kasım sonuna doğru Marmara’dan esen ıslak ve keskin rüzgar, akşam karanlığı çökerken sokak lambalarının altında kuru ve sert bir soğuk taşıyarak yürüyenleri hızlandırırdı. Büşra (22), makine ve enerji sistemleri teknolojisi bölümü son sınıf öğrencisiydi; sabah erken saatlerde Kartal’daki daracık aile evinden çıkıp iki otobüs aktarmasıyla ulaştığı kampüsteki yağlama teknikleri ve mekanik bakım dersleri biter bitmez, not defterini ve klasörünü çantasına koyup bu ofise koşardı. Annesinin düzenli ilaç ve kontrol giderlerine destek olmak, kendi bitirme projesi için gerekli veri düzenleme ve çıktı harcamalarını da çıkarabilmek için öğleden sonra saat ikiden akşam sekiz buçuğa kadar burada büro sekreteri ve sipariş takip sorumlusu olarak görev yapardı.
Ofis, ana caddedeki gösterişli plazalardan uzak; tavanı yüksek ama zemininden serinlik yükselen, raflarında viskozite tabloları, bidon adet listeleri ve eski irsaliye klasörleri sıralı, dışarıdaki rüzgarın ve servis araçlarının sesinin pencerelerden hissedildiği mütevazı bir odaydı. Büşra’nın masası, merdiven boşluğuna açılan ahşap kapının hemen yanında dururdu; kapı her açıldığında koridorun soğuk havası omuzlarına vururdu.
O gün ofiste yarın sabah üretim tesislerine ve iş makinesi servislerine gönderilecek hidrolik yağlar, rulman gresleri ve aktarma yağı bidonlarının viskozite sınıfı, ambalaj hacmi ve adet eşleştirmelerinde ciddi bir karışıklık çıkmıştı. Farklı çalışma sıcaklığına ve basınca uygun yağların teslimat fişleri, gün içinde gelen son dakika müşteri revizyonlarının listelere eksik işlenmesi nedeniyle birbirine girmişti. Büronun titiz, sabırsız ve gözü saatte olan müdürü Oktay Bey, elindeki buruşuk sipariş dosyasını masaya bırakırken öfkeli bir ses tonuyla bağırdı:
“Büşra Hanım, o viskozite kodlarıyla bidon adet fişlerini bugün saat beşe kadar eksiksiz netleştirip yükleme hattına bildirmezseniz, sabahki sevkiyatlar yanlış gider! Yanlış giden yağların makine hasarı ve gecikme masrafını senin stajyer maaşından karşılayamayız, hatayı derhal çözün!”
Büşra, ekrandaki ürün kodlarını, viskozite sütunlarını ve adet satırlarını dikkatle tararken parmaklarının serinlikten sertleştiğini, gözlerinin ise sabahki derslerden beri yorulduğunu duydu. Odadaki küçük ısıtıcı akşam saatlerinde odanın tamamını ısıtmaya yetmiyor, özellikle kapı tarafındaki serinlik kendini iyice belli ediyordu. Sabah evden çıkarken kahve içmeye fırsat bulamamıştı; çantasından çıkardığı kuru poğaçayı suyla yiyerek akşam saatlerini toparlamaya çalışıyordu.
Genç kızın içindeki asıl sızı, yarın bir gün endüstriyel makinelerin ömrünü uzatan ve sürtünmeyi en aza indiren çözümler üreten bir uzman olmayı isterken, bu serin odada evrak yetiştirme telaşı içinde yıpranmaktı. Akşam mesai bitip ofisin kapısını kilitleyerek Gülsuyu’nun karanlık ve rüzgarlı yokuşundan otobüs durağına yürürken Marmara’dan gelen rüzgar paltosunun eteğini savursa da, çantasındaki ders notlarına tutunarak kendi geleceğini kendi elleriyle kuracağı günlerin inancını koruyordu.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.