Didem, Balat’ın renkli ama nemden yıpranmış ahşap evlerinin sıralandığı Yıldırım Caddesi’ndeki dik yokuşu inerken kucağındaki ahşap çantasını göğsüne bastırmıştı. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’nde Minyatür ve Tezhip Sanatı okumuş, mezuniyetinin ardından Tarihi Yarımada’daki eski konakların tavan süslemelerini ve minyatür panolarını restore eden bağımsız bir atölyede çalışmaya başlamıştı. Ancak atölyeyi işleten usta, koleksiyonculardan aldığı restorasyon avanslarıyla birlikte bir gecede ortadan kaybolmuştu. Didem hem aylardır üzerinde çalıştığı ve göz nuru döktüğü üç tarihi panonun telifini alamamış hem de atölyenin malzeme tedarikçilerine karşı tek muhatap olarak kalmıştı.
Ekim ayının ortasında Haliç’ten esen o keskin poyraz, ahşap binaların arasından süzülüp Didem’in yüzünü yakıyordu. Cebindeki son parayla aldığı sıcak çayın bardağını ellerini ısıtmak için tutuyordu. Balat’ta kiraladığı küçük çatı katının sahibi, gecikmiş iki aylık kira yüzünden o sabah kapıya kilit vurmuştu. Yanında taşıdığı su geçirmez çantada sadece samur fırçaları, kök boyaları, altın varak yaprakları ve kişisel birkaç eşyası vardı. Özel Fener Rum Ortaokulu’nun (Kırmızı Mektep) heybetli gölgesine bakan taş merdivenlere oturdu. Şehrin bu tarihi ve mistik dokusunda kendini büsbütün kimsesiz hissediyordu.
Gözyaşlarını silip çantasından ceylan derisi kâğıdını çıkardı. Sokak lambasının cılız sarı ışığı altında, Balat’ın ahşap evlerini ve Haliç’in kıyısındaki sandalları klasik Osmanlı minyatür tekniğiyle, fırçasının ucuyla mikro detaylar halinde çizmeye başladı. Soğuktan uyuşan parmaklarına rağmen çizdiği her çizgiye içindeki kırgınlığı aktarıyordu. O sırada sokaktaki antika dükkânını sabaha karşı düzenleyen emektar bir sanat koleksiyoncusu, merdivende titreyerek hassas fırça darbeleri vuran Didem’i fark etti. Kâğıttaki pürüzsüz altın varak işçiliğini ve kompozisyon derinliğini görünce genç kadını içeri davet etti. Koleksiyoner, Didem’e kendi özel arşivindeki eksik yazmaların restorasyonu için hem güvenli bir çalışma alanı hem de yeni bir sözleşme sundu. Didem, Balat’ın karanlık sokaklarında İstanbul’un ona zanaatıyla yeniden hayat verdiğini anladı.
Anadolu Kavağı Ceneviz Kalesi Yolu’nda Gece Yarısı ve Kayıp Botanik Çizimleri
Selin için İstanbul, Boğaz’ın en kuzeyindeki Anadolu Kavağı’nda yükselen Yoros Kalesi’nin surlarına vuran hırçın Karadeniz rüzgârından ibaretti. Ziraat Fakültesi Peyzaj Mimarlığı ve Botanik Bölümü mezunuydu. Boğaz ekosistemindeki endemik bitki türlerinin belgelenmesi ve resmedilmesi üzerine yürütülen geniş kapsamlı bir doğa koruma projesinde araştırmacı olarak görev yapıyordu. Ancak projeyi fonlayan vakıf, üst yönetimdeki usulsüzlükler gerekçesiyle kayyum devri yaşayınca Selin’in aylardır sahada yaptığı tüm araştırmalar donduruldu, kendisine ödenmesi gereken saha harcırahları tamamen batırıldı.
Gecenin saat üçünde, Ceneviz Kalesi’ne çıkan dik patikanın kenarındaki ahşap seyir bankında tek başına oturuyordu. Sonbahar yağmuru çam ağaçlarının iğne yapraklarından süzülüp omuzlarına damlıyordu. Beykoz’daki ev arkadaşı dairesini boşaltıp memleketine döndüğü için kirayı tek başına karşılayamamış, eşyalarını kiralık bir depoya bırakıp yola çıkmıştı. Cebindeki otobüs kartının basım hakkı tükenmiş, elinde sadece teknik botanik çizimleri ve bitki presleme albümü kalmıştı. Karadeniz’in kapkara sularına bakan fener ışıklarını izlerken derin bir çaresizlik içini kapladı.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.