Tuzla’nın arka sokakları geceleri başka bir dile bürünürdü. Gündüz tersanelerin gürültüsüyle dolu olan bu semt, gece olunca sessizleşir; sadece www.anadoluescortlari.com arada bir geçen kamyonların sesi duyulurdu. Elif, bu sessizliğin içinde yürümeye alışmıştı. Yirmi dört yaşındaydı ama hayat, ona yaşından fazla yük bırakmıştı.
www.anadoluescortlari.com
Elif İstanbul’a üniversite hayaliyle gelmişti. Anadolu’nun küçük bir kasabasında büyümüş, çalışkanlığıyla ailesinin gururu olmuştu. Tuzla’daki bir özel yurtta kalırken her şey mümkündü ona göre. Fakat babasının hastalığı, evdeki tek gelirin kesilmesi ve art arda gelen borçlar, Elif’in okuldan kopmasına neden oldu. Önce part-time işlerde çalıştı, sonra bir kafede sigortasız uzun saatler… Yetmedi. Hayat, sabırlı olana her zaman adil davranmıyordu.
www.anadoluescortlari.com
Zamanla seçenekleri azaldı. Kirasını ödeyemedi, yurttan çıktı. Tuzla’da ucuz bir bodrum katına yerleşti. O günlerde tanıştığı insanlar, ona “geçici” dedikleri bir yol gösterdi. Elif kendine her seferinde bunun kısa süreceğini söyledi. Sadece toparlanana kadar. Ama geçici olan şeyler bazen kalıcı izler bırakıyordu.
www.anadoluescortlari.com
Gündüzleri Elif’i kimse fark etmezdi. Sıradan bir genç kadın gibi markete gider, sahilde yürür, telefonuna bakardı. Geceleri ise görünmez olmaya çalışırdı. Aynı durakta inmez, aynı caddeden geçmezdi. Güven, onun için lüks bir kelimeydi. İnsanların yüzlerine değil, ayaklarına bakmayı öğrenmişti; kimin aceleci, kimin tehlikeli olduğunu oradan anlardı.