Sancaktepe’nin kasım ayının ortalarına doğru bastıran o keskin ve kömür kokulu akşam ayazı, ilçenin geniş caddelerinde ve sanayi sitelerinde insanı iliklerine kadar titizlikle dondururdu. İdil (21), biyoloji ve moleküler genetik bölümü ikinci sınıf öğrencisiydi; sabah erken saatlerde Sultanbeyli’deki daracık aile evinden çıkıp otobüs aktarmalarıyla ulaştığı kampüsteki mikrobiyoloji ve hücre biyolojisi laboratuvarı dersleri biter bitmez, üzerindeki beyaz önlüğünü çantasına sıkıştırıp koşturarak bu sanayi bölgesindeki lojistik bürosunun yolunu tutuyordu. Üniversitede okuyan iki kardeşinin okul masraflarına omuz verebilmek ve evdeki biriken doğalgaz borçlarını kapatabilmek için, öğleden sonra saat üçten akşam dokuz buçuğa kadar burada tıbbi operasyon sekreteri ve soğuk zincir takip sorumlusu olarak ter döküyordu.
Ofis, dışarıdaki devasa kamyonların ve soğutuculu tırların gürültüsünü engellemek için çift camla yalıtılmış prefabrik bir yapıydı ama yine de zemindeki sürekli titreşim masanın üzerindeki kalemleri bile hareket ettiriyordu. İdil’in masası, doğrudan aşağı depoya inen asansör kapısının ve sürekli çalan dahili hat telefonlarının tam ortasındaydı.
Bugün okuldan çıktıktan sonra ofise ayak bastığı anda, havanın her zamankinden daha gergin olduğunu fark etti. Anadolu yakasındaki hastanelere acilen sevk edilmesi gereken özel aşılar, antikor serumları ve onkoloji ilaçlarının soğuk hava deposu çıkış fişleri ile gümrük sağlık sertifikaları, ana bilgisayarın ani bir voltaj dalgalanmasıyla çökmesi sonucu birbirine girmişti. Şirketin aksi ve sert mizaçlı operasyon müdürü Nihat Bey, elindeki barkod listesini masaya sertçe bırakırken sinirli bir ses tonuyla bağırdı:
“İdil Hanım, o soğuk zincir ürünlerinin seri numaralarıyla hastane teslimat tutanaklarını saat beşe kadar sisteme girip sevkiyat aracını onaylatmazsan bütün aşılar bozulur! Hastane ihalesi yanarsa şirketin zararını senin maaşından keserim!”
İdil, ekrandaki sonsuz teknik veri satırlarına bakarken gözlerinin arkasında kampüs laboratuvarlarında uzun saatler geçirmekten kaynaklanan derin bir ağrı hissetti. Binanın merkezi havalandırma sistemi arızalandığı için ofis buz kesmişti; masasının altındaki cılız elektrikli ısıtıcı ise odanın geniş hacmini ısıtmaya hiç yetmiyordu. Sabah evden çıkarken kahve içmeye bile vakti olmamıştı; çantasının köşesinde bulduğu bayat simidi, termosundan doldurduğu soğumuş bitki çayıyla geçiştirmeye çalışıyordu.
Genç kızın içini asıl acıtan şey, kendi elleriyle laboratuvarda kanser tedavileri üzerine araştırmalar yapmayı hayal ederken, soğuk ve gürültülü bir depoda başkalarının ticari sevkiyat evraklarının karmaşası altında gençliğini tüketiyor olmasıydı. Saat dokuzu geçe büronun demir kapısını kilitleyip karanlık sanayi caddelerinden otobüs durağına doğru yürürken, rüzgar paltosunun yakasından içeri doluyor, ama o çantasındaki moleküler genetik ders notlarına sımsıkı sarılarak geleceğini kendi laboratuvarını kuracağı günün hayaliyle adımlarını hızlandırıyordu.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.