Ümraniye’nin kasım ayının sonlarına doğru Alemdağ sırtlarından kopup gelen o keskin ve dondurucu kuzey ayazı, ilçenin kalabalık yokuşlarında insanı adeta iliklerine kadar titretirdi. Nisa (22), elektrik-elektronik mühendisliği bölümü son sınıf öğrencisiydi; sabah erken saatlerde Sancaktepe’deki sobayla ısınan evlerinden çıkıp iki farklı otobüs aktarmasıyla ulaştığı kampüsteki güç sistemleri ve yüksek gerilim tekniği dersleri biter bitmez, çalışma botlarını giyip koşturarak bu eski binanın yolunu tutuyordu. Geçirdiği iş kazası sonrası çalışamayan babasının fizik tedavi masraflarını karşılayabilmek ve kendi bitirme projesi devre elemanlarının parasını denkleştirebilmek için, öğleden sonra saat ikiden akşam sekiz buçuğa kadar burada proje sekreteri ve ihale takip sorumlusu olarak çalışıyordu.
Ofis, alt kattaki bobin sarma makinelerinin çıkardığı kesintisiz uğultuyla sarsılan, duvarları şehir şebeke haritaları, trafo şemaları ve teknik şartname dosyalarıyla dolu, içerisine ağır bir yanık vernik ve makine yağı kokusunun sinmiş olduğu soğuk bir mekandı. Nisa’nın masası, doğrudan merdiven boşluğuna açılan demir kapının hemen yanındaydı; kapı her açıldığında içeri dolan dışarının buz gibi havası genç kızın sırtına bıçak gibi saplanıyordu.
Bugün büroda yılın en kritik kamu ihalesi krizlerinden biri yaşanıyordu. Anadolu yakasındaki üç büyük ilçenin kışlık elektrik şebekesi yenileme ve trafo bakım ihalesi için hazırlanan maliyet analiz tabloları, teknik yeterlilik belgeleri ve iş güvenliği sertifikaları, ortaklık sistemindeki bir veri çakışması yüzünden birbirine girmişti. Şirketin sert mizaçlı başmühendisi Hikmet Bey, elindeki kalın ciltli ihale şartnamesini masaya fırlatırken öfkeyle bağırdı:
“Nisa Hanım, o trafo test raporlarıyla birim fiyat cetvellerini bugün saat beşe kadar elektronik imza ile enerji dağıtım portalına yüklemezseniz, ihale dosyası geçersiz sayılır! Bütün yılın işini kaybederiz, bu sorumluluğu kimse kaldıramaz!”
Nisa, masasının üzerine koyduğu eski masa lambasının sarı ışığı altında, soğuktan moraran parmaklarıyla klavyeye verileri girerken gözyaşlarını içine akıtıyordu. Binanın eski elektrikli ısıtıcısı sadece masanın altını biraz olsun ılıtıyor, sırtına vuran rüzgar ise kemiklerine kadar işliyordu. Sabah evden çıkarken kahve içmeye bile vakti olmamıştı; çantasının kenarında bulduğu kuru ekmeği musluktan akan soğuk suyla yutarak karnını doyurmaya çalışıyordu.
Genç kızın omuzlarındaki yük sadece bu iş stresi değil, mühendislik gibi zorlu bir alanda tutunmaya çalışırken ailesinin ekonomik çıkmazını sırtında taşımanın verdiği o ağır çaresizlikti. Akşam mesai bitip de büronun demir kapısını kilitleyip karanlık ve rüzgarlı yokuştan otobüs durağına doğru yürürken, rüzgar kulaklarında uğulduyor, ama o başını dik tutarak yarınki güç elektroniği sınavının formüllerini zihninde tekrarlamaya ve kendi yolunu aydınlatmaya devam ediyordu.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.