Ümraniye’nin kasım ayının sonlarına doğru sanayi bacalarından yükselen dumanlarla birleşen keskin kuzey ayazı, İMES’in geniş bulvarlarında insanı iliklerine kadar titizlikle dondururdu. İdil (21), makine mühendisliği bölümü ikinci sınıf öğrencisiydi; sabah erken saatlerde Sultanbeyli’deki daracık aile evinden çıkıp iki otobüs aktarmasıyla ulaştığı kampüsteki mukavemet ve malzeme bilimi laboratuvarı dersleri biter bitmez, çalışma önlüğünü çantasına tıkıştırıp koşturarak bu sanayi bölgesindeki büronun yolunu tutuyordu. Üniversitede okuyan ikiz kardeşinin harçlıklarına omuz verebilmek ve evdeki biriken elektrik ile doğalgaz borçlarını kapatabilmek için, öğleden sonra saat üçten akşam dokuz buçuğa kadar burada üretim sekreteri ve stok kontrol sorumlusu olarak ter döküyordu.
Ofis, dışarıdaki dev pres ve torna makinelerinin sarsıntısını doğrudan içine alan, duvarları metal kalıp şemaları, pnömatik valf katalogları ve yağ lekeli faturalarla dolu, basık ve endüstriyel kokan bir mekandı. İdil’in masası, doğrudan merdiven boşluğuna açılan demir kapının hemen yanındaydı; kapı her açıldığında içeri dolan dışarının buz gibi havası genç kızın sırtına bıçak gibi saplanıyordu.
Bugün atölyede tam anlamıyla bir sevkiyat ve üretim krizi yaşanıyordu. Otomotiv yan sanayi için acilen üretilip İzmit’teki ana fabrikaya gönderilmesi gereken özel alaşımlı fren disklerinin gümrük muafiyet belgeleri, hammadde sertifikaları ve kalite uygunluk raporları, ana bilgisayarın ani bir voltaj dalgalanmasıyla çökmesi sonucu birbirine girmişti. Şirketin aksi ve sert mizaçlı üretim müdürü Necati Bey, elindeki yağlı kalemle masaya hafifçe vurarak sinirli bir ses tonuyla bağırdı:
“İdil Hanım, o disklerin seri numaralarıyla ısıl işlem test raporlarını saat beşe kadar dijital sisteme girip lojistik departmanına onaylatmazsan bütün sevkiyat iptal olur! Fabrika montajı gecikirse şirketin zararını senin stajyer maaşından kesmek zorunda kalırım!”
İdil, ekrandaki sonsuz teknik veri satırlarına bakarken gözlerinin arkasında kampüs laboratuvarlarında uzun saatler geçirmekten kaynaklanan derin bir ağrı hissetti. Binanın eski döküm kaloriferi sadece hafif bir ılıklık yayabiliyor, parmak uçları soğuktan uyuştuğu için klavyenin tuşlarına basmakta zorlanıyordu. Sabah evden çıkarken kahve içmeye bile vakti olmamıştı; çantasının köşesinde bulduğu bayat simidi, termosundan doldurduğu soğumuş adaçayıyla geçiştirmeye çalışıyordu.
Genç kızın içini asıl acıtan şey, kendi elleriyle yenilikçi mekanik sistemler tasarlayıp geleceğe yön vermeyi hayal ederken, soğuk ve gürültülü bir odada başkalarının ticari sevkiyat evraklarının karmaşası arasında gençliğini ve sağlığını tüketiyor olmasıydı. Saat dokuzu geçe büronun demir kapısını kilitleyip karanlık sanayi caddelerinden otobüs durağına doğru yürürken, rüzgar paltosunun yakasından içeri doluyor, ama o çantasındaki mühendislik ders notlarına sımsıkı sarılarak kendi projelerini gerçekleştireceği günün hayaliyle adımlarını hızlandırıyordu.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.