Ataşehir’in göğe uzanan devasa cam kuleleri, güneşin ilk ışıklarıyla birlikte binlerce beyaz yakalının akınına uğruyor gibi görünse de İpek (21) için bu ihtişamlı binalar sadece soğuk birer tuzaktı. Kartal’daki ailesinin yanından her sabah kör kör olanda çıkıp minibüs ve metrobüs aktarmalarıyla bu finans vadisine ulaşmak, onun yirmili yaşlarının en büyük sınavı haline gelmişti.
İpek, mimarlık fakültesini maddi imkansızlıklar yüzünden dondurmak zorunda kalmış, okul parasını biriktirebilmek için bu büyük şirkette proje sekreteri olarak işe girmişti. Masası, devasa mermer lobinin hemen arkasında, tüm gelenlerin ilk gördüğü noktadaydı. Fakat bu konum, onun sürekli bir vitrin önünde koşturması ve her an güler yüzlü olmak zorunda olması demekti.
Bugün günlerden perşembe ve şirketin Katar ortaklı yeni bir ihale dosyası için son teslim günüydü. İpek’in önünde metrelerce uzunlukta ozalit baskı paftaları, İngilizce ve Arapça tercüme edilmeyi bekleyen teknik şartnameler ve yüzlerce sayfalık hakediş raporları yığılındı.
“İpek Hanım, o mimari görsellerin ciltlenmesi saat beşe kadar bitmezse projeyi doğrudan eleriz! Hiçbir mazeret kabul etmiyorum,”* diye seslendi proje müdürü, elindeki dijital tabletle masasının önünden hızla geçerken.
İpek, bir yandan ofis içi kurye trafiğini koordine ediyor, bir yandan da arızalanan fotokopi makinesinin sıkışan kağıtlarını çıkarmaya çalışıyordu. Parmakları toner tozu ve kağıt kesikleriyle dolmuştu. Üstelik plazanın merkezi havalandırma sistemi bozulduğu için içerisi hem boğucu derecede sıcaktı hem de dışarıdaki egzoz kokusu camlardan sızıyordu. Öğle yemeği için bile masasından kalkamamış, sadece masasının altındaki çekmeceden çıkardığı kuru simitle karnını doyurmuştu.
Genç kızın asıl derdi sadece iş yoğunluğu değildi; Ataşehir’deki bu lüks ofisin ortasında, asgari ücretle geçinmeye çalışırken her gün gördüğü o ulaşılamaz lüks hayat ile kendi gerçekliği arasındaki uçurum onu içten içe yoruyordu. Akşam mesai bitip de plazaların ışıkları tek tek söndüğünde, İpek son otobüse yetişmek için merdivenlerden inerken gözlerinden süzülen yorgunluk yaşlarını sildi. Yarın sabaha yeni bir evrak dağılımı, yeni bir koşturmaca bekliyordu ama o vazgeçmeyecekti.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.