Selin, İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesi İnşaat Mühendisliği dördüncü sınıf öğrencisiydi ve tarihi kâgir yapılar ile deniz yapılarına yerleştirilen Bragg Izgaralı Fiber Optik (FBG) gerinim sensörleri, optik zaman alanlı reflektometre (OTDR) analizleri ve yapısal mikron sapma izleme sistemleri üzerine uzmanlaşıyordu. Anadolu’da yaşayan kronik rahatsızlığı bulunan emekli demiryolu işçisi babasının ilaç ve bakım masraflarını ödemek, aynı zamanda tezinde kullandığı yüksek saflıktaki polarizasyon korumalı optik fiberler ile mikro-cleaver kesim cihazlarının taksitlerini karşılayabilmek için okul çıkışlarında Karaköy’ün tarihi ve rutubetli ticaret sokaklarına iniyordu. Ayazağa kampüsünden otobüse binip Karaköy-Mumhane aksına geçiyor; Gümrük Sokak’taki yüz otuz yıllık bir kâgir hanın yarı bodrum katında faaliyet gösteren endüstriyel yapı sensörü, optik kovan imalatı ve fiber ekleme atölyesinde vardiyaya giriyordu. Gece yarılarına kadar kuvars fiber uçlarını mikroskop altında 0.1 mikron hassasiyetle kesiyor, elektrik arkı füzyon cihazlarıyla birleştiriyor ve paslanmaz çelik koruma kovanlarını tork anahtarlarıyla monte ediyordu.
Selin’in mücadelesi; gündüzleri yapı dinamiği, deneysel gerilme analizi ve betonarme derslerinde ağır diferansiyel denklemler çözerken, akşamları atölyedeki keskin izopropil alkol kokusu, UV yapıştırıcı buharı, çelik talaşı ve mikroskop ışığı altında beden gücü harcamaktı. Parmak uçları mikron ölçekli cam fiber kıymıklarından sık sık tahriş olur, gözleri OTDR ekranındaki desibel bazlı ışık kırılma sapmalarını takip etmekten kan çanağına dönüştü. Okul arkadaşları sahil kafelerinde mezuniyet projelerini tartışırken Selin, hanın rutubetli taş duvarları arasında ağır döküm fiber soyma ve sabitleme tezgahlarını caraskalla kaldırıyordu.
Büyük kriz, Tarihi Galata Köprüsü ayaklarındaki mikron düzeyindeki gerilmeleri anlık izlemek için hazırlanan ve ertesi sabah şantiyeye teslim edilmesi gereken 32 kanallı FBG optik gerinim sensör bloğunun son optik geri dönüş kaybı (ORL) ve sızdırmazlık testi gecesinde yaşandı. Mumhane Caddesi üzerindeki tıkalı eski deniz deşarj kanalı şiddetli fırtına sebebiyle patladı. Çamurlu tazyikli su, yokuştan aşağı fışkırarak atölyenin havalandırma mazgallarından içeri dolmaya başladı. Su, doğrudan nem gördüğü an optik yüzeyleri kirlenecek ve ışık iletim kayıpları tavan yapacak olan sensör bloklarının ve Selin’in tez paftalarının bulunduğu tezgâha yöneldi.
Selin, dondurucu ve çamurlu suyun içine saniyeler içinde atıldı. Önce çamurla temas ettiği an kırılma indisi bozulan kuvars fiber sensör başlıklarını ve kendi yapısal analiz çizimlerini yüksek raflardaki vakumlu izole kutulara kaldırdı. Ardından yüksek voltajlı füzyon cihazına su ulaşmadan ana şalteri indirip elektriği kesti. Sabaha kadar beline gelen suyun içinde manuel tahliye pompasıyla çalıştı; ıslanan mikroskop merceklerini ve fiber uçlarını saf alkolle temizleyip iklimlendirme kabininde kuruttu. Sabah şafak sökerken üzerindeki çamurlu önlüğü çıkarıp okul kıyafetlerini giydi; optik gerinim sensör bloğunu sıfır ışık kaybı ve kusursuz mikron hassasiyetiyle şantiye mühendislerine teslim edip amfideki sınavına başı dik şekilde yetişti.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.