Ataşehir geceleri ışıl ışıldı. Yüksek binaların camları, sokak lambalarıyla yarışır; her yer düzenli, temiz ve mesafeli görünürdü. Merve, bu düzenin içinde kendini her zaman biraz fazla dağınık hissederdi. Yirmi üç yaşındaydı ama hayat www.anadoluescortlari.com ona yaşını çoktan unutturmuştu. Küçük bir stüdyo dairede yaşıyordu; modern sitelerin hemen arkasında kalan, kimsenin dikkat etmediği eski bir apartmanda. Lüks rezidanslara bakan penceresi vardı ama o manzaraya bakarken bile kendini dışarıda hissederdi. www.anadoluescortlari.com Ataşehir’e gelişi bir umutla değil, mecburiyetle olmuştu. Öncesinde yaşadığı yerde her şey üst üste gelmiş, borçlar artmış, sığındığı insanlar birer birer uzaklaşmıştı. Ailesiyle bağları yıllardır kopuktu. Aramak aklına geldiğinde elleri titrerdi; çünkü anlatacak bir başarı hikâyesi yoktu. Hayatta kalmak, anlatması zor bir şeydi. www.anadoluescortlari.com Merve geceleri başka birine dönüşürdü. Güçlü görünmek zorundaydı; tereddüt etmek, kırılgan olmak lüks sayılırdı. Her şeyi kontrol altında tutmaya çalışırdı ama eve döndüğünde bu kontrol bir anda dağılırdı. Kapıyı kilitledikten sonra ayakkabılarını çıkarır, yere oturur, birkaç dakika kıpırdamazdı. O anlar, günün en sessiz ama en ağır anlarıydı. Düşünceler, saklanacak yer bulamazdı. Gündüzleri ise Ataşehir’in kalabalığında kaybolmayı seçerdi. Saçını toplar, sade giyinir, kimseye dikkat çekmeden sokaklarda yürürdü. AVM’lerin önünden geçer, vitrindeki düzenli hayatlara kısa kısa bakardı. Bazen bir bankta oturur, insanları izlerdi. Herkesin bir yere yetişmesi, bir planı varmış gibi görünürdü. Merve ise plansız yaşamanın ağırlığını taşıyordu. www.anadoluescortlari.com Bir gün küçük bir kafeye sığındı. Yağmur bastırmıştı. İçeri girdiğinde sıcak bir çay söyledi. Kafede çalışan genç kadın onunla kısa bir sohbet etti, sadece “yoğun musun bugün?” diye sordu. Bu basit soru, Merve’yi şaşırttı. Kimse uzun zamandır onun gününün nasıl geçtiğini merak etmemişti. O birkaç dakikalık sohbet, Merve’ye kendini yeniden insan gibi hissettirdi.