Maltepe akşamüstleri yavaşlardı. Sahil yolunda yürüyen insanlar, günün yorgunluğunu denize bırakır gibi adımlarını gevşetirdi. Aylin, bu saatleri severdi. Günün en az sorgulanan, en az dikkat çeken zamanlarıydı. İnsanların arasında www.anadoluescortlari.com kaybolmak, bazen hayatta kalmanın tek yoluydu.
Aylin yirmi iki yaşındaydı. Yaşından büyük bir yorgunluk taşıyordu. Küçük bir şehirde büyümüş, lise bitmeden çalışmaya www.anadoluescortlari.com başlamıştı. Evdeki sessizlik, maddi sıkıntılar ve bitmeyen tartışmalar onu erken olgunlaştırmıştı. İstanbul’a geldiğinde her şeyin bir anda düzeleceğine inanmıştı. Maltepe’ye gelişi, ucuz bir oda ve “geçici” bir iş sayesinde olmuştu. Ama geçici olan, zamanla kalıcı bir sıkışmışlığa dönüşmüştü.
İlk zamanlar bir otelde kat görevlisi olarak çalıştı. Uzun koridorlar, ağır temizlik arabaları ve kimsenin yüzüne bakmadığı bir düzen… Kazandığı para yetmiyordu. Her ay biraz daha borçlanıyor, her gün biraz daha yoruluyordu. İşten çıkarıldığında www.anadoluescortlari.com elinde ne birikmiş para ne de dönebileceği bir yer vardı. Maltepe, o günlerde ona olduğundan daha dar gelmeye başladı.
Bu hayata sürüklenmesi ani bir karar değildi. Yavaş yavaş, sessizce oldu. Önce seçenekler azaldı, sonra umut. Aylin kendine kızdı, sustu, kimseye anlatmadı. Geceleri Maltepe’nin ara sokaklarında yürürken, gündüzleri çocukların oynadığı mahallelerin geceleri ne kadar yabancılaştığını fark etti. İnsanlar yanından geçiyor ama kimse gerçekten görmüyordu.