Maltepe, gündüzleri sakin ve sıradan görünürdü. Sahil boyunca yürüyen insanlar, banklarda oturan yaşlılar, işe yetişmeye çalışan kalabalık… Ama geceleri semtin ritmi değişirdi. Seda, bu değişimi en iyi bilenlerden biriydi. Gündüzleri görünmez olan hayatlar, geceleri ortaya çıkardı.
www.anadoluescortlari.com
Seda yirmi üç yaşındaydı. İstanbul’a gelişinin üzerinden dört yıl geçmişti ama hâlâ bu şehre ait hissetmiyordu. Küçük bir kasabada büyümüş, genç yaşta ailesini kaybetmişti. Bir süre akrabalarının yanında kalmış, ama orada da tutunamamıştı. İstanbul onun için hem bir kaçış hem de son umuttu. Maltepe’ye gelişinin sebebi basitti: Ucuz bir oda ve “idare eder” denilen bir iş.
Başlangıçta bir güzellik salonunda çalıştı. Uzun saatler, düşük maaş ve bitmeyen yorgunluk… Kazandığı para, kirasına ve temel ihtiyaçlarına zor yetiyordu. Salon kapandığında, Seda bir anda kendini boşlukta buldu. İş aradı, geçici işler www.anadoluescortlari.com buldu ama Maltepe’de hayat beklemezdi. Borçlar birikmeye başladıkça seçenekler azaldı.
Bu hayata düşüşü ani olmadı. Önce umutları kırıldı, sonra direnci. Seda kendine kızdı, sustu, kimseye bir şey anlatmadı. Geceleri Maltepe’nin ara sokaklarında yürürken, gündüz çocuk sesleriyle dolu olan yerlerin geceleri ne kadar soğuk www.anadoluescortlari.com olabildiğini fark etti. İnsanlar ona ya bakmıyor ya da bakıp hemen gözlerini kaçırıyordu.
En zor olan şey yalnızlıktı. İnsanların arasında ama tamamen yalnız olmak… Eve döndüğünde küçük odasında sessizce oturur, ışığı açmadan düşünürdü. “Buraya nasıl geldim?” sorusu zihninde defalarca dönüp dururdu. Aynaya bakmak istemezdi; çünkü aynalar ona hayal ettiği hayatı hatırlatırdı.