Tuzla’da rüzgâr, denizden estiğinde her şeyi biraz daha gerçek kılardı. İskeleye yakın sokaklarda yürürken pas kokusu, yosun ve mazot birbirine karışırdı. Melis, bu kokulara alışmıştı. Yirmi beş yaşındaydı ama hayat ona, yaşını umursamadan sorumluluklar www.anadoluescortlari.com yüklemişti. Sabahları erkenden uyanır, pencereden geçen kamyonları izlerken günü nasıl atlatacağını düşünürdü.
www.anadoluescortlari.com
Melis, İstanbul’a üniversite hayaliyle gelmişti. Tuzla’daki bir meslek yüksekokulunu kazanmış, ailesini geride bırakmıştı. İlk yıl her şey zordu ama mümkündü. Dersler, yarı zamanlı işler, küçük bir oda… Sonra annesi hastalandı. Evdeki tek düzenli gelir kesildi. Melis okulu bırakmak zorunda kaldı; “bir süre çalışırım” dedi. O süre, hayatının yönünü değiştirdi.
www.anadoluescortlari.com
Tersanelere yakın işlerde çalıştı; ofis temizliği, yemek dağıtımı, depo düzeni… Hiçbiri uzun sürmedi. Sigortasız işler, geciken ödemeler ve biriken borçlar onu dar bir alana sıkıştırdı. Ev arkadaşı taşındı, kira tek başına kaldı. Ailesinden para istemek istemiyordu; onların zaten yükü ağırdı. Yardım teklif edenlerin niyeti ise çoğu zaman başka şeylerdi. Melis, seçeneklerin hızla tükendiğini fark ettiğinde, aldığı kararların hayal ettiği bir geleceğe ait olmadığını biliyordu.