Üsküdar’ın yokuşları sabahları sessiz olurdu. İnsanlar işe yetişme telaşındayken, eski ahşap evlerin arasında kalan www.anadoluescortlari.com sokaklar hâlâ uykudaymış gibi dururdu. Nisan, bu sokaklardan birinde, duvarları rutubet kokan küçük bir evde yaşıyordu. Yirmi beş yaşındaydı ama hayatı sanki birkaç ömür eskimişti. Aynaya her baktığında yüzünde kendinden çok başkalarının izlerini görüyordu.
www.anadoluescortlari.com
Nisan’ın İstanbul’a gelişi bir kaçıştı. Geride bıraktığı kasabada adı fısıltıyla anılmaya başlamış, umutları dar sokaklara sıkışmıştı. Üsküdar ona ilk geldiğinde huzurlu görünmüştü; deniz, vapurlar, camilerin sabitliği… “Burada yeniden başlayabilirim,” demişti kendi kendine. Ama yeniden başlamak, sandığından çok daha zordu.
www.anadoluescortlari.com
İlk aylar iş aramakla geçti. Gündüzleri mağaza mağaza dolaştı, ilanlara baktı, CV bıraktı. “Ararız” diyen sesler hiç aramadı. Parası azaldıkça omuzları çöktü. Kirasını ödeyemediği bir akşam, kapının önünde uzun süre oturup ağladı. O gece verdiği karar, hayatının yönünü sessizce değiştirdi.
www.anadoluescortlari.com
Nisan geceleri başka bir dünyaya adım atıyordu. Kimliğini bir ceketin cebine bırakıyor, duygularını kilitliyordu. Üsküdar’ın arka sokaklarında yürürken herkesin yüzü birbirine benzerdi ama yalnızlık her adımda farklı hissedilirdi. En çok da eve döndüğünde canı acırdı. Sessizlik, en ağır soruları sorardı ona.