Tuzla’da geceler ağırdı. Deniz her zaman yakındı ama kimse ona bakacak vakti bulamazdı. Tersanelerden yükselen gürültü gündüzleri semti doldurur, geceleri yerini derin bir yorgunluğa bırakırdı. Yasemin, bu yorgunluğun içinde yaşamaya çalışanlardan biriydi. Yirmi dört yaşındaydı ama hayat ona, gençliğini yaşatacak kadar nazik davranmamıştı.
www.anadoluescortlari.com
Yasemin İstanbul’a lise bitmeden gelmişti. Memleketinde kalan bir gelecek yoktu; sadece borçlar, suskunluklar ve üstü örtülen sorunlar vardı. Annesi hastaydı, babası ise yıllar önce evi terk etmişti. Evde kalan sorumluluklar Yasemin’in omuzlarına yüklendiğinde, “bir süre çalışırım” diye düşünmüştü. Ama o süre hiç bitmedi.
www.anadoluescortlari.com
Tuzla’da ilk işi bir balık lokantasında mutfaktaydı. Uzun saatler, ağır yükler ve sürekli acele… Ellerindeki yaralar kapanmadan www.anadoluescortlari.com yenileri açılıyordu. Kazandığı para ne eve gönderdiği paraya yetiyor ne de kendi yaşamını kurmasına izin veriyordu. Bir süre sonra işten çıkarıldı. Ardından kısa süreli işler, sigortasız çalışmalar, geciken kiralar geldi. Hayat, Yasemin’i yavaş yavaş köşeye sıkıştırıyordu.
Bu hayata sürüklenmesi www.anadoluescortlari.com bir gecede olmadı. Önce yalnızlık vardı. Sonra “yardım edebilirim” diyen insanlar. Yasemin her seferinde bunun geçici olduğunu düşündü. “Biraz toparlanayım, bırakırım,” dedi. Ama toparlanmak için gerekli olan zaman ve güven hiçbir zaman gelmedi. Her gün kendinden biraz daha ödün verdiğini hissediyor, ama duracak gücü de bulamıyordu.