Ümraniye’nin gece ışıkları uzaktan parlak görünürdü ama yaklaştıkça her şey daha gri bir renge bürünürdü. Aylin, Dudullu taraflarında bir apartmanın giriş katında yaşıyordu. Evin kapısı sokağa çok yakındı; geçenlerin ayak seslerini www.anadoluescortlari.com sayabilecek kadar… Yirmi beş yaşındaydı ama aynaya baktığında, kendini bu yaşa ait hissetmiyordu. Hayat onun için erken başlamış, geç ağırlaşmıştı. www.anadoluescortlari.com Aylin, İstanbul’a geldiğinde Ümraniye’yi bilerek seçmemişti. Ucuza ev bulunabilen, kimsenin kimseyi fazla tanımadığı bir yer olduğu için buraya sürüklenmişti. Başta temizlik işlerine gitti, sonra bir depoda paketleme yaptı. Çalışkandı ama şanslı değildi. Sigortasız işler, geciken ödemeler ve sürekli ertelenen vaatler, onu yavaş yavaş tüketti. En zor olanı ise yalnızlıktı. Kalabalık bir ilçede yaşayıp kimseye ait hissetmemek, insanın içini sessizce kemiriyordu. www.anadoluescortlari.com Aylin’in geçmişi çok da uzak değildi ama hatırlamak istemediği kadar ağırdı. Küçük yaşta evden kopmuş, yanlış insanlara güvenmişti. “Geçici” dediği her şey kalıcı olmuştu. Bir noktadan sonra, yaptığı seçimleri savunmayı bırakmıştı. Çünkü insan kendini savunmaktan vazgeçtiğinde, hayatta kalmaya odaklanıyordu.