Ataşehir, uzaktan bakıldığında düzenli ve güvenli görünürdü. Cam kaplı plazalar, geniş caddeler, hiç eksik olmayan trafik… Aslı, bu semtin kalabalığı içinde kaybolmayı öğrenmişti. İnsanların onu fark etmemesi, bazen tek korunma yoluydu. www.anadoluescortlari.com Aslı yirmi bir yaşındaydı. Yaşı küçük ama omuzlarındaki yük büyüktü. İstanbul’a geldiğinde her şeyin bu kadar zor olacağını tahmin etmemişti. Ailesiyle yaşadığı sorunlar, küçük yaşta aldığı “gitmek zorundayım” kararını hızlandırmıştı. Ataşehir’e gelişi planlı değildi; bir tanıdığın yardımıyla bulduğu geçici bir oda, onu burada tutmuştu. “Bir süre kalırım,” demişti. O süre uzadıkça hayat da sertleşmişti. İlk zamanlar bir mağazada çalıştı. Gün boyu ayakta duruyor, insanlara gülümsüyordu. Maaşı yetmiyor, her ay biraz daha borçlanıyordu. İşten çıkarıldığında elinde ne birikmiş para ne de geri dönecek bir adres vardı. Ataşehir gibi pahalı www.anadoluescortlari.com bir semtte, işsiz kalmak insanı çok hızlı aşağı çekiyordu. Aslı bu hayata bir anda düşmedi. Önce umutları azaldı, sonra seçenekleri. Kendine kızdı, utandı, uzun süre kimseye bir şey anlatmadı. Geceleri Ataşehir’in arka sokaklarında yürürken, gündüzleri dolup taşan caddelerin ne kadar soğuk olabildiğini fark etti. İnsanlar yanından geçip giderken, kimse onun içindeki korkuyu görmüyordu. www.anadoluescortlari.com En zor olan yalnızlıktı. İnsanlarla çevrili ama tamamen yalnız olmak… Eve döndüğünde sessizlik onu karşılardı. Küçük odasında oturur, tavanı izlerdi. “Başka bir yol var mı?” sorusu zihninde dönüp dururdu. Ama cevaplar gelmezdi.