Ataşehir dışarıdan bakıldığında düzenli, modern ve parlak bir semtti. Yüksek rezidanslar, gece geç saatlere kadar yanan ofis ışıkları, sürekli hareket hâlindeki insanlar… Ama bu düzenin içinde, kimsenin dönüp bakmadığı hayatlar da vardı. Ceren, o hayatlardan birinin içindeydi.
www.anadoluescortlari.com
Ceren yirmi üç yaşındaydı. Küçük bir Anadolu şehrinde büyümüş, lise bitince “bir süreliğine” İstanbul’a gelmişti. Hayali, para biriktirip www.anadoluescortlari.com üniversiteye başlamaktı. Ama İstanbul, özellikle Ataşehir gibi pahalı bir semtte, hayallerle pazarlık yapmayı pek sevmezdi. Babasını erken yaşta kaybetmiş, annesiyle kardeşini memlekette bırakmıştı. Onlara destek olma sorumluluğu, genç yaşta Ceren’in omuzlarına binmişti.
Ataşehir’e ilk geldiğinde bir çağrı merkezinde çalışmaya başlamıştı. Uzun vardiyalar, sürekli baskı ve asgari ücret… Kazandığı para, paylaştığı küçük evin kirasına ve temel ihtiyaçlara ancak yetiyordu. Zamanla ev arkadaşları ayrıldı, masraflar arttı, borçlar birikti. Ceren geceleri uyuyamaz olmuştu. Telefonuna gelen banka mesajları, annesinin “biraz para gönderebilir misin?” sorusu, hepsi üst üste geliyordu.
www.anadoluescortlari.com
Bu hayata sürüklenmesi bir gecede olmadı. Önce “sadece geçici” dedi. Sonra “borçlar bitene kadar.” Ataşehir’in arka sokaklarında yürürken, lüks sitelerin güvenlikli girişlerine bakar, aynı şehirde bu kadar farklı hayatların nasıl yan yana durabildiğini düşünürdü. Gündüzleri takım elbiseli insanlar ofislere girerken, geceleri Ceren görünmez olmayı öğrenmişti.