Kartal’da akşamlar hızlı kararırdı. Sahilden esen rüzgâr, binaların arasından geçerken insanın içine işleyen bir serinlik bırakırdı. Aylin, bu serinliği çoğu zaman camı açık bırakarak karşılardı. Yirmi dört yaşındaydı ve Kartal’ın üst taraflarında, eski bir apartmanın www.anadoluescortlari.com arka cephe dairesinde yaşıyordu. Dairenin içi küçük, duvarları solgundu ama Aylin için burası dış dünyadan saklanabildiği tek yerdi.
www.anadoluescortlari.com
Aylin’in Kartal’a gelişi umutla başlamıştı. İstanbul’a geldiğinde hayatın ona başka bir kapı açacağını sanmıştı. Bir süre temizlik işlerine gitti, ardından bir güzellik salonunda çırak olarak çalıştı. İnsanlarla konuşmayı, onları dinlemeyi seviyordu. Ama sigortasızlık, düzensiz ödeme ve artan masraflar kısa sürede onu köşeye sıkıştırdı. Kartal’da yaşamak pahalıydı; kiralar, faturalar ve günlük ihtiyaçlar üst üste bindikçe Aylin’in nefesi daraldı.
Ailesiyle bağı uzun zamandır www.anadoluescortlari.com kopuktu. Geri dönmek, başaramadığını kabul etmek demekti. Bu düşünce, onu geceleri uykusuz bırakıyordu. Kartal Meydanı’ndan geçen kalabalığa bakarken kendini görünmez hissederdi. İnsanlar yanından hızla geçer, herkes kendi hayatına yetişmeye çalışırdı. Kimse Aylin’in gözlerindeki yorgunluğu fark etmiyordu.
www.anadoluescortlari.com
Hayatındaki kırılma noktası sessiz bir teslimiyetti. Büyük bir olay yaşanmadı, kimse zorlamadı. Sadece seçenekler tükendi. Aylin, verdiği kararla gurur duymuyordu ama ayakta kalmak için başka yol göremiyordu. Kendini en çok bu ikilem yoruyordu: hayatta kalmak mı, kendin kalmak mı?