Sultanbeyli’de akşamlar erken kararırdı. Sokak lambaları yanmadan önce bile hava ağırlaşır, günün yorgunluğu insanların omuzlarına çökerdi. Merve, bu ağırlığı her gün hissederek yürürdü. Henüz yirmi üç yaşındaydı ama yaşadıkları onu olduğundan daha büyük gösteriyordu. Aynı sokaklardan defalarca geçmesine rağmen, hiçbir yere tam olarak ait hissedemiyordu. www.anadoluescortlari.com Merve, İstanbul’a üniversite hayaliyle gelmişti. Küçük bir şehirde büyümüş, derslerinde başarılı olmuştu. Ama babasının hastalığı, evdeki maddi yük ve yarım kalan okul… Hayat, onun planlarını sessizce bozmuştu. Sultanbeyli’ye taşındığında bir süre bir mağazada çalıştı. İlk başlarda her şey yolundaydı; düzenli olmasa da bir geliri vardı. Fakat işten çıkarıldığında, elinde tutunacak pek bir şey kalmamıştı. Kira gecikti, borçlar birikti. Merve yardım isteyecek kimse bulamadı. Ailesi kendi derdiyle boğuşuyordu, arkadaşları ise zamanla www.anadoluescortlari.com uzaklaşmıştı. O günlerde tanıştığı insanlar, ona “kolay” görünen yollar sundular. Merve bu yolların kolay olmadığını çok geçmeden anladı. Aldığı kararlar, onun karakterini değil, çaresizliğini yansıtıyordu. www.anadoluescortlari.com Sultanbeyli gibi herkesin birbirine yakın yaşadığı bir yerde bu hayatı sürdürmek daha zordu. Merve, gündüzleri sıradan biri gibi davranır, akşamları ise görünmez olmaya çalışırdı. Kimseyle göz göze gelmemek, aynı yüzlere fazla rastlamamak onun için bir savunma şekliydi. En çok da insanların bakışları yoruyordu onu; sanki her şey anlaşılabilirmiş gibi.